Translate

Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

Πως επηρεάζει η νηστεία την υγεία

Ρεπορτάζ: Μαίρη Κατσανοπούλου / ygeia.tanea.gr

Η νηστεία της Σαρακοστής ρίχνει την ολική και την κακή χοληστερίνη το ίδιο αποτελεσματικά με τα φάρμακα, ενώ μειώνει το σωματικό βάρος και καταπολεμά την κατάθλιψη.
Αυτό δείχνει μελέτη από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, από τους επιστήμονες Κατερίνα Σαρρή, Νικόλαο Τζανάκη, Μανώλη Λιναρδάκη, Γεώργιο Μαμαλάκη και Αντώνη Καφάτο.

Η μελέτη αυτή, που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «BMC Public Health», είναι η πρώτη που παρουσιάζει τη συνολική εικόνα της επίδρασης της περιοδικής φυτοφαγίας που ακολουθούν οι πιστοί των διατροφικών κανόνων της Ορθόδοξης Εκκλησίας με σειρά βιοχημικών και βιολογικών παραμέτρων.

Η έρευνα έγινε σε 120 ενήλικες 20-60 ετών από την ευρύτερη περιοχή Ηρακλείου Κρήτης, οι οποίοι δεν έπασχαν από καμία χρόνια ασθένεια και δεν έπαιρναν φάρμακα ή συμπληρώματα διατροφής. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν τους συμμετέχοντες επί έναν χρόνο. Στους νηστεύοντες «παρατηρείται μείωση των επιπέδων των λιπιδίων του αίματος (κυρίως της ολικής χοληστερόλης και της LDL χοληστερόλης), καθώς και του σωματικού βάρους» συμπεραίνει η μελέτη.

«Δεν αυξάνεται παράλληλα ο κίνδυνος για εμφάνιση ανεπάρκειας βιταμινών Α και Ε, αλλά ούτε και σιδηροπενικής αναιμίας. Επιπλέον, η τήρηση αυτής της διατροφής σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ω-3 πολυακόρεστου οξέος (DHA) στο υποδόριο λίπος, γεγονός που σχετίζεται με χαμηλότερες πιθανότητες εμφάνισης καταθλιπτικών συμπτωμάτων».

Συγκεκριμένα, όσοι νήστευαν παρουσίαζαν κατά 12,5% χαμηλότερη ολική χοληστερόλη σε σχέση με όσους δεν νήστευαν, κατά 15,9% χαμηλότερη LDL χοληστερόλη και κατά 1,5% χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος. Το μορφωτικό επίπεδο των συμμετεχόντων στη μελέτη δεν βρέθηκε να επηρεάζει τα λιπίδιά τους και αυτό αποτέλεσε έκπληξη, καθώς συνήθως η υψηλότερη εκπαίδευση συνδυάζεται με καλύτερο λιπιδικό προφίλ.

Μια άλλη μελέτη του Πανεπιστημίου Κρήτης σε καλόγριες έδειξε ότι η θρησκευτική νηστεία περιέχει μόνο 6% της συνολικής ενέργειας σε χοληστερόλη και κορεσμένο λίπος, ενώ είναι υψηλή σε αντιοξειδωτικές βιταμίνες. «Μια τέτοιου είδους διατροφή, ακόμα και όταν δεν τηρείται για θρησκευτικούς και πνευματικούς σκοπούς, είναι μια καλή αποτοξίνωση του οργανισμού από την κατανάλωση κρέατος και άλλων τροφίμων που αποβαίνουν επιζήμια», επισημαίνει η ερευνήτρια κ. Σαρρή.

«Παράλληλα, η περιοδική φυτοφαγία, όπως είναι ουσιαστικά η νηστεία, προλαμβάνει χρόνιες ασθένειες, όπως καρδιαγγειακές νόσους, υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και διάφορες μορφές καρκίνου. Η διατροφή που συστήνεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία συνδυάζει με ιδανικό τρόπο τα πλεονεκτήματα της φυτοφαγικής και της κρεατοφαγικής δίαιτας, αποφεύγοντας τους κινδύνους που έχει για την υγεία η αυστηρή φυτοφαγία.

»Οι αποκλειστικοί φυτοφάγοι έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά επεισόδια λόγω της ανεπάρκειας σε βιταμίνη Β12 και των υψηλών επιπέδων ομοκυστεΐνης.

»Διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση οστεοπόρωσης, ενώ έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για σιδηροπενία. Η συχνή κατανάλωση θαλασσινών στη διάρκεια όλου του χρόνου, όπως προτείνει η θρησκευτική νηστεία, καθώς και η σχεδόν αποκλειστική κατανάλωση ελαιολάδου προστατεύουν».

Η πτώση των λιπιδίων με τη νηστεία είναι εφάμιλλη εκείνης με τα σύγχρονα φάρμακα. «Η μείωση της κακής χοληστερόλης είναι ανάλογη αυτής με τα φάρμακα (στατίνες), χωρίς όμως να έχει τις παρενέργειες των φαρμάκων», λέει ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής του Πανεπιστημίου Κρήτης Αντώνης Καφάτος, «όπως την επίδραση στο ήπαρ, την ενδεχόμενη αύξηση του κινδύνου για καρκίνο κ.ά.».

Μια άλλη μελέτη από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «British Journal of Nutrition», έδειξε ότι η θρησκευτική νηστεία αποτελεί ένα κρυφό χαρτί της παραδοσιακής κρητικής διατροφής, που έχει συμβάλει στην εξαιρετική υγεία των Κρητικών των προηγούμενων δεκαετιών (όπως είχε βρεθεί στη «Μελέτη των 7 Χωρών»). «Η Ελλάδα είναι η μόνη μεσογειακή χώρα που περιλαμβάνει τη θρησκευτική νηστεία στην παραδοσιακή διατροφή της», λέει ο κ. Καφάτος. «Οι Πατέρες της Εκκλησίας, αιώνες πριν, χωρίς να γνωρίζουν τη βιοχημεία της διατροφής, σχεδίασαν τις συστάσεις της νηστείας με τέτοια σοφία λες και την ήξεραν!».

Η καρδιά μας αγαπά τη θρησκευτική νηστεία. «Η πρόταση της νηστείας για κατανάλωση ψαριού σε πολλές περιόδους του χρόνου έχει δικαιωθεί πανηγυρικά από τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες που δείχνουν ότι τα ιχθυέλαια είναι τα μόνα ζωικά λίπη που προστατεύουν τα αγγεία μας», τονίζει ο διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας, καθηγητής Παύλος Τούτουζας.

«Επίσης, η αφθονία των αντιοξειδωτικών ουσιών που υπάρχει στα χόρτα και στις άλλες φυτικέςτροφές έχει αποδειχθεί ότι προστατεύουν την καρδιά μας από την αθηρωματική πλάκα που την αποφράσσει».


Τετάρτη 25 Μαΐου 2011

Κυκλοφόρησε ο βίος του Γέροντα Ζωσιμά!



Ο Γέροντας Ζωσιμάς ήταν από τους λίγους Μοναχούς που μπόρεσαν να κάνουν τέλεια υπακοή και μετά την κοίμηση του Γέροντα του, ενώ βρισκόταν μέσα στον κόσμο. Όλος του ο αγώνας θύμιζε τους μεγάλους ασκητές που διαβάζουμε στα πατερικά βιβλία. Με την μεγάλη του υπακοή αξιώθηκε και πολύ μεγάλων χαρισμάτων από τον Κύριο…

Για περισσότερα κάντε κλικ εδώ: http://meletivivlia.gr/

Τετάρτη 4 Μαΐου 2011

Κατεδάφισαν παρεκκλήσι της Αγίας Θέκλας στα κατεχόμενα

Μετά την προχθεσινή κατεδάφιση με μπουλντόζα, του παρεκκλησιού της Αγίας Θέκλας το οποίο βρισκόταν στις ακτές του κατεχόμενου χωριού Βοκολίδα, επειδή, όπως αναφέρεται, θεωρήθηκε επικίνδυνος ένας από τους τοίχους του, σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Κίπρις» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με την εκκλησία και το μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα στο κατεχόμενο χωριό Μύρτου της επαρχίας Κερύνειας, τα οποία εάν δεν επιδιορθωθούν θα καταρρεύσουν σύντομα.
Αναφέρεται ότι το παρεκκλήσι βρισκόταν δίπλα από το παράνομο ξενοδοχείο «Η Κιβωτός του Νώε» το οποίο αναμένεται να λειτουργήσει τον ερχόμενο μήνα.
Μετά από καταγγελία της ''διεύθυνσης'' Βακουφίων και του ''τμήματος αρχαιοτήτων'', η λεγόμενη αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη του μηχανοδηγού της μπουλντόζας για διευκόλυνση των εξετάσεων.

Σύμφωνα με τον πρώην «κοινοτάρχη» της Μύρτου, Σεϊφί Τουνελτζί, η εν λόγω εκκλησία, ήταν η πρώτη ορθόδοξη εκκλησία που ανεγέρθηκε στην περιοχή και πρόσθεσε ότι επί «προεδρίας» Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, είχαν αρχίσει κάποιες πρωτοβουλίες για την αναστήλωση της εκ μέρους της ε/κ πλευράς. Ομως, υποστήριξε, εξαιτίας κάποιων διαφωνιών εντός της Εκκλησίας της Κύπρου, δεν υπήρξε συνέχεια, παρά το γεγονός ότι είχε δοθεί άδεια από τις «αρχές» του ψευδοκράτους για επιδιόρθωση της εκκλησίας και του μοναστηριού.

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

O ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ AΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΟ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

ΓΥΡΩ στο 10ο με 11ο αιώνα, όταν το Βυζαντινό κράτος μεσουρανούσε, οι Σαρακηνοί πειρατές βρίσκονταν κι αυτοί στις δόξες τους. Λυμαίνονταν τα νησιά του Αιγαίου, λήστευαν, έκαιγαν κι αιχμαλώτιζαν ανθρώπους, πού τους προόριζαν για τα σκλαβοπάζαρα της Ανατολής.
    Ή Λέσβος, πλούσια κι ελκυστική, είχε γίνει διαλεχτή λεία των κουρσάρων. Στην τοποθεσία Λεσβάδος, κοντά στο Μανταμάδο, υπήρχε μια αρχαία πολιτεία, ο Στένακας, και όχι πολύ μακριά της ένα μοναστήρι των Ταξιαρχών, πού ή ίδρυση του χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Πηγή:http://www.pigizois.net
   
Το ιστορικό του το μαθαίνουμε από τη ζωντανή τοπική παράδοση, πού έφτασε ως τις μέρες μας.

   
Το μοναστήρι ήταν οχυρωμένο σαν κάστρο με τείχη και πύργο, κι από νωρίς είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον των πειρατών, πού το 'χαν βάλει πείσμα να το πατήσουν.
    Έτσι κάποια άνοιξη, ο αρχιπειρατής Σιρχάν, ένας άγριος και μελαψός γίγαντας, ζωσμένος το μπαλτά και τη σπάθα, κάλεσε το τσούρμο του και τους είπε:
    - Αυτή τη φορά, το δίχως άλλο, θα μπούμε στο μοναστήρι. Εγώ θέλω μόνο το χρυσό ποτήρι, πού λειτουργάνε οι καλόγεροι, για να πίνω το κρασί μου. Όλα τ' αλλά δικά σας.
    Ό ίδιος δεν θα 'παιρνε μέρος στην επιχείρηση. Δεν καταδεχόταν τέτοιες μικροδουλειές.
Έβαλαν πλώρη για τη Λέσβο. Πλησίασαν το μοναστήρι μεσάνυχτα και κρύφτηκαν στα δέντρα.


    Στο μεταξύ οι καλόγεροι, ανέμελοι από την ησυχία του χειμώνα, δεν φύλαγαν το μοναστήρι όπως έπρεπε. Κάποια στιγμή χτύπησε το σήμαντρο, πού καλούσε τους μοναχούς στην ορθρινή ακολουθία. Τα βήματα τους ακούστηκαν ρυθμικά στον ξύλινο εξώστη, καθώς κατέβαιναν στην εκκλησία. Σε λίγο όλα ησύχασαν.
   Τότε o αρχηγός έδωσε το σύνθημα. Ένας πειρατής έριξε το γάντζο, σκαρφάλωσε στα τείχη, πήδηξε στην αυλή και άνοιξε τη μεγάλη καστρόπορτα. Οι κουρσάροι όρμησαν με αλαλαγμούς στην εκκλησία.   Πριν συνέλθουν οι μοναχοί από τον αιφνιδιασμό, περνούσαν από τη ζωή στο θάνατο...
    Ένα δόκιμο καλογέρι, ο Γαβριήλ, βρισκόταν στο ιερό. Γρήγορος κι ευκίνητος, σκαρφάλωσε στη στέγη του ναού. ΟΙ πειρατές τον ακολούθησαν. Τότε όμως ακούστηκε μια δυνατή βουή, και ή σκεπή μετατράπηκε θαυματουργικά σε φουρτουνιασμένο πέλαγος. Πάνω στ' αφρισμένα κύματα ένας πελώριος και αγριωπός Στρατιώτης, με σπάθα πού έβγαζε φωτιές, όρμησε εναντίον τους. Εκείνοι παράτησαν αμέσως όπλα και κλοπιμαία κι έφυγαν πανικόβλητοι.
    Ό Γαβριήλ, ο μόνος πού απέμεινε ζωντανός από την τραγωδία, συγκλονισμένος από το θαύμα του αρχαγγέλου πλησίασε και πρόσπεσε στο εικονοστάσι του. Όταν συνήλθε από την ταραχή, σήκωσε τα μάτια. Αλλά τι πρόσωπο ήταν αυτό; Αν και ζωγραφισμένο, φαινόταν ζωντανό κι είχε μια θεϊκή γλυκύτητα.

    Ό δόκιμος επιθύμησε να το ζωγραφίσει.
   
- Ταξιάρχη μου, παρακάλεσε, μεσίτευσε στον Κύριο ν' αναπαύσει τους αδελφούς μου. Κι έμενα αξίωσε με ν' απεικονίσω την εξαίσια μορφή σου.
    Αμέσως, σαν να φωτίστηκε από τον αρχάγγελο, πήρε ένα σφουγγάρι, μάζεψε μ' αυτό ευλαβικά το αίμα των μοναχών σε μια λεκάνη, το ανακάτεψε με ασπρόχωμα και άρχισε να πλάθει την εικόνα του.
Από την αρχή της εργασίας ένιωσε αισθητή τη βοήθεια του Ταξιάρχη. Τα χέρια του, σαν να τα οδηγούσε αόρατη δύναμη, σχημάτιζαν γρήγορα και σταθερά με τον πηλό το πρόσωπο του αρχαγγέλου Μιχαήλ. Το πρόσωπο εκείνο πού είδε στη σκεπή του ναού, το αγριωπό, αλλά με τη θεϊκή χάρη.
    Ενώ στο μοναστήρι του Ταξιάρχη παιζόταν αυτό το δράμα, η ζωή στους γύρω συνοικισμούς συνεχιζόταν ήσυχη. Μόνο ένα τσοπανόπουλο, καθώς αγνάντευε τη θάλασσα από μια κορυφή, είδε κουρσάρικα καράβια λίγο πιο μέσα άπ' την ακτή.
    Πήδηξε στ' άλογο του και κάλπασε προς τη μονή για να ειδοποιήσει τους μοναχούς να φυλαχθούν. Το θέαμα όμως πού αντίκρισε, τον έριξε κάτω λιπόθυμο.
    Όταν συνήλθε, έτρεξε και ειδοποίησε τον Αλέξη, τον άρχοντα του Στένακα, για τα συμβάντα. Εκείνος ξεκίνησε αμέσως για το μοναστήρι μ' άλλους πενήντα καβαλάρηδες.
    Όταν μπήκε στο ναό τάχασε. Είδε τους μοναχούς σφαγμένους και βαμμένους στο αίμα και τον ηγούμενο νεκρό μπροστά στην αγία Τράπεζα! Έσφιξε τα δόντια και βγήκε έξω με διάθεση να εκδικηθεί.
Πήδηξαν όλοι στ' άλογα τους κι ακολουθώντας τ' άχνάρια των πειρατών, πλησίασαν σ' ένα πλάτωμα. Απότομα σταμάτησαν. Το θέαμα πού αντίκρισαν τούς έκανε κι ανατρίχιασαν. Είδαν αυτούς πού καταδίωκαν, νεκρούς και σκορπισμένους σ' όλο το πλάτωμα. Μια σπαθιά, πού άρχιζε άπ' το μέτωπο κι έφτανε ως την κοιλιά, ήταν χαραγμένη στο σώμα του καθενός και τ' άνοιγε στα δύο. Ή μαχαιριά σε κάθε σώμα ήταν ακριβώς ή ίδια.
    Κανείς άπ' τους καβαλάρηδες δεν ρώτησε ποιος το 'κανε. Όλοι μάντευαν τον τιμωρό. Δεν είχαν αμφιβολία.
    - Μεγάλη η χάρη κι η δύναμη σου, αρχάγγελε! ψέλλισαν και σταυροκοπήθηκαν.

Στο μεταξύ, δυο πειρατές, πού είχαν μείνει στην παραλία περιμένοντας τους συντρόφους τους, ανησύχησαν από την αργοπορία και ανηφόρισαν για να τους συναντήσουν.
    Όταν αντίκρισαν στο πλάτωμα το μακάβριο θέαμα, γύρισαν γρήγορα στα καράβια, οπού περίμενε με αγωνία ο αρχηγός τους, και του διηγήθηκαν την τραγωδία. Μόλις τ' ακούσε εκείνος, χτύπησε τη γροθιά του στο τραπέζι και ορκίστηκε εκδίκηση.
    Τον άλλο χρόνο έβαλε σ' εφαρμογή το σχέδιο του για την κατάληψη του Στένακα. Μια νύχτα οι πειρατές αποβιβάστηκαν αθόρυβα στην παραλία και ετοιμάζονταν να επιτεθούν τα χαράματα στη μικρή πολιτεία, πού κοιμόταν ανυποψίαστη.
    Αυτή την κρίσιμη ώρα επεμβαίνει και πάλι ο Ταξιάρχης. Ό Στέφανος, ο γιος του άρχοντα 'Αλέξη, πού μόλις είχε πέσει να κοιμηθεί, βλέπει μπροστά του τον αρχάγγελο. Ήταν πανώριος μες στην ολόχρυση πανοπλία του. Τα ξανθά μαλλιά του χύνονταν στους ώμους κι έδιναν στα κάτασπρα φτερά του χρυσή ανταύγεια. Στο δεξί χέρι κρατούσε πύρινη ρομφαία, ενώ τ' αριστερό ήταν σηκωμένο με τεντωμένο το δείκτη. Χαμογέλασε στο νέο και με γλυκεία φωνή του είπε:
   - Σήκω πάνω, Στέφανε. Πήγαινε γρήγορα με τον πατέρα σου να ετοιμάσετε την άμυνα της πόλης.    Έρχονται οι Σαρακηνοί να σας αφανίσουν. Μη φοβηθείτε! Στο πλευρό σας θα είμαστε εγώ κι ο προστάτης σου Άγιος. Θα σας προστατεύουμε και θα σας καθοδηγούμε. Οι πειρατές έχουν αράξει στον όρμο, κάτω από την πόλη σας. Λίγοι άπ' αυτούς θ' αναρριχηθούν στο κάστρο, για να εξουδετερώσουν το σκοπό της πύλης και ν' ανοίξουν την καστρόπορτα. Θα σας επιτεθούν την ώρα πού ή νύχτα παλεύει με τη μέρα. Προσοχή στην πύλη!

    Τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως τα είπε ο Ταξιάρχης. Όταν οι κουρσάροι επιτέθηκαν, βρήκαν τους υπερασπιστές στις επάλξεις. Την ίδια ώρα ένα απόσπασμα με αρχηγό το Στέφανο, πού είχε κατηφορίσει αθόρυβα στην παραλία, έβαζε φωτιά στα πειρατικά καράβια. Οι πειρατές είδαν τη φωτεινή ανταύγεια της φωτιάς και τα 'χασαν. Ό πανικός πού ακολούθησε ήταν απερίγραπτος. Ενώ έτρεχαν προς τη θάλασσα, τους καταδίωκαν έφιπποι οι Στενακιώτες και τους αποδεκάτιζαν.
    Μια ομάδα με τον αρχιληστή κατάφερε να ξεφύγει, ακολουθώντας πορεία μέσα από το δάσος. Έπεσε όμως πάνω στο απόσπασμα πού είχε Πριν λίγο κάψει τα καράβια, και βρέθηκε κυκλωμένη. Σε λίγο κι αυτοί οι πειρατές, μαζί με τον αρχιληστή, είχαν εξολοθρευτεί.

     Πέρασαν αιώνες. Το μοναστήρι ερειπώθηκε από  τις αλλεπάλληλες επιδρομές των Αγαρηνών. Τον 18ο αιώνα ο μικρός παλαιός ναός αντικαταστάθηκε με νέο και μεγαλύτερο, μα η ανάγλυφη θαυματουργή εικόνα του αρχαγγέλου διασώθηκε ως τις μέρες μας, όπως ακριβώς τη φιλοτέχνησε ο δόκιμος Γαβριήλ. Διατηρεί την πρώτη ζωντάνια της και παραμένει άφθορη από το χρόνο κι από τους ασπασμούς χιλιάδων προσκυνητών. Στο μέτωπο και στα μαγουλά του οι πιστοί κολλάνε μεταλλικά νομίσματα, πού αφήνουν σημάδια στο πρόσωπο του, αλλά γρήγορα εξαλείφονται. Κάθε τόσο τα μάτια του αρχαγγέλου βουρκώνουν, και οι χριστιανοί σκουπίζουν με μπαμπάκι τα δάκρυα του. Το ίδιο κάνουν με τον ίδρωτα, όταν συμβαίνει το πρόσωπο του να Ιδρώνει.
     Συγκλονιστικά θαύματα επιτελεί ή χάρη του σ' όσους προστρέχουν με πίστη κοντά του. 'Αλλά και το χτίσιμο του νέου ναού του άρχισε και τελείωσε με θαύμα:
     Ή επιτροπή πού συγκροτήθηκε για την ανέγερση του, αποφάσισε να τον χτίσει λίγο μακρύτερα από το μοναστήρι.

    Οι εργάτες άρχισαν να σκάβουν τα θεμέλια, αλλά το πρωί τα βρήκαν σκεπασμένα με χώμα, ενώ τα εργαλεία τους ήταν στην αυλή του παλιού ναού. Ξαναέσκαψαν τα θεμέλια από την αρχή. Κι όταν βράδιασε, άφησαν επίτηδες τα εργαλεία τους εκτεθειμένα, ενώ μερικοί άνδρες κρύφτηκαν στους θάμνους για να δουν τι θα συμβεί.
     Τα μεσάνυχτα λοιπόν είδαν κάτι ανέλπιστο: Ένα δυνατό φως σηκώθηκε από τον παλιό ναό, σχημάτισε καμπύλη και στάθηκε πάνω από τα θεμέλια. Ύστερα ακολούθησε την αντίστροφη πορεία και χάθηκε. Οι φύλακες έμειναν εκστατικοί. Συγχρόνως ένιωσαν μυρωδιά από φρεσκοσκαμμένο χώμα. Πλησιάζουν στα θεμέλια και τα βρίσκουν πάλι σκεπασμένα. Τρέχουν στο δέντρο πού ήταν κρεμασμένα τα εργαλεία, αλλά εκείνα έλειπαν.
    Ξεκίνησαν ζαλισμένοι για τον παλιό ναό, στο μοναστήρι του Ταξιάρχη. Είχε αρχίσει να χαράζει, όταν ακούστηκε ξαφνικά ή καμπάνα της μονής. Σταμάτησε για λίγο κι άρχισε πάλι να χτυπάει σιγά και ρυθμικά. Κι όμως, καθώς αργότερα έμαθαν, δεν τη χτυπούσε ανθρώπινο χέρι. Έφτασαν, τέλος, στο μοναστήρι και μπήκαν στην αυλή. Εκεί είδαν ακουμπισμένα στον τοίχο με τάξη τα εργαλεία, στο ίδιο σημείο πού τα είχαν βρει και την προηγούμενη μέρα. Κατάλαβαν πια πώς ήταν θέλημα του αρχαγγέλου να χτιστεί ο καινούργιος ναός στη θέση του παλιού.
     Ή κατασκευή ξεκίνησε. Όλοι βοηθούσαν στις εργασίες, ακόμα και οι Τούρκοι. Τον σέβονταν από παλιά και τον φοβόντουσαν. Μερικοί άπ' αυτούς είχαν τολμήσει να προσβάλουν το ναό του ή να μπουν στο προαύλιο καβάλα στ' άλογο τους, και τότε τον είδαν άγριο να τους κυνηγάει και να τους διώχνει.

Όταν ήρθε ή ώρα να μετακινηθεί ή ανάγλυφη εικόνα, στάθηκε αδύνατο. Ό Ταξιάρχης εμπόδισε κάθε προσπάθεια για μετακίνηση της. Ήθελε η εικόνα του να παραμείνει εκεί πού την τοποθέτησε ο Γαβριήλ, ο κατασκευαστής της.
    Οι εργασίες προχώρησαν γοργά και πλησίαζαν στο τέλος. Τα χρήματα όμως ήταν λιγοστά. Δεν έφταναν ούτε για τα μεροκάματα των εργατών. Συγκεντρώθηκαν τότε τα μέλη της επιτροπής ανεγέρσεως του ναού στο σπίτι του ταμία. Έμειναν μέχρι αργά το βράδυ προσπαθώντας να βρουν κάποια λύση. Μα έφυγαν άπρακτοι.
    Ήταν περασμένα μεσάνυχτα. Ό ταμίας καθόταν σε μια πολυθρόνα βαρύθυμος και σκεπτικός, όταν ξαφνικά άνοιξε ή πόρτα. Ένας άγνωστος πέρασε μέσα, ανέβηκε τη σκάλα και προχώρησε στο δωμάτιο, όπου βρισκόταν το μπαούλο με τα λιγοστά χρήματα της επιτροπής.
    Ό ταμίας προσπάθησε να σηκωθεί, αλλά δεν μπόρεσε. Ένιωθε τα πόδια του καρφωμένα. Άκουσε το μπαούλο ν' ανοίγει κι ύστερα από λίγο να κλείνει. Μετά είδε τον ξένο να επιστρέφει με βήματα αργά και βαριά.

    Ήταν ένας νέος με σγουρά μαλλιά και ματιά φωτεινή σαν αστραπή. Φορούσε ρόδινο σακάκι και μαύρες μπότες, πού ανέβαιναν μέχρι τους μηρούς. Χαμογέλασε στο νοικοκύρη και είπε:
    - Τα χρήματα για τις πληρωμές βρίσκονται μέσα στο μπαούλο.
    Ύστερα κούνησε το χέρι, σαν να τον χαιρετούσε, άνοιξε την εξώπορτα και χάθηκε στο σκοτάδι.
    Ό ταμίας έτρεξε στο μπαούλο. Ήταν κλειδωμένο. Το άνοιξε και τι να δει! Τρεις σειρές από φλουριά, μητζίτια και λίρες. Τα έπιασε στη χούφτα του για να βεβαιωθεί, και τ' άφησε πάλι να πέσουν.
     Τα χρυσά αυτά νομίσματα, πού πρόσφερε για το ναό του ο ίδιος ο αρχάγγελος Μιχαήλ, ήταν ακριβώς όσα χρειάζονταν για να πληρωθούν τα έξοδα, μέχρι και το τελευταίο γρόσι.

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Αγία Εβδομάδα


Κυριακή των Βαΐων
(Το βράδυ τελείται ο Όρθρος της Μ. Δευτέρας)
Την Κυριακή των Βαΐων εσπέρας  τελείται η ακολουθία του Νυμφίου. Νυμφίος είναι ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός του οποίου την εικόνα, φορώντας την χλαμύδα την κόκκινη, το αγκάθινο στεφάνι και κρατώντας το καλάμι παρουσιάζεται στο κέντρο των Ιερών Ναών.  Κι εμείς ψέλνομαι το «Ιδού ο Νυμφίος Έρχεται εν τω μέσω της νυκτός…». 

Την ημέρα αυτή μας φέρνει σαν παράδειγμα η Εκκλησία μας τον Πάγκαλο Ιωσήφ (ο προτελευταίος υιός του Ιακώβ), η ζωή του οποίου προεικονίζει τη ζωή του Χριστού. 

Είναι γνωστή η ιστορία του Παγκάλου Ιωσήφ από την Παλαιά Διαθήκη όπου τα αδέλφια του οδηγημένα από ζήλια προσπάθησαν να τον εξοντώσουν ρίχνοντας τον μέσα στο πηγάδι. Μετά όμως, για να μην έχουν τύψεις ότι τον σκότωσαν, τον πώλησαν σαν δούλου σε κάτι βεδουίνους που πήγαιναν στην Αίγυπτο. Εκεί οι βεδουίνοι τον πώλησαν με τη σειρά τους σε ένα πλούσιο άρχοντα της Αιγύπτου, τον Πετεφρή ο οποίος συμπάθησε την τιμιότητα του Ιωσήφ.

Παρόλα αυτά, η γυναίκα του Πετεφρή ήθελε να ρίξει τον Ιωσήφ στο κρεβάτι μαζί της. Ο Ιωσήφ αντιστέκεται και αρνείται να πάει με τη γυναίκα του Πετεφρή. «Πως μπορώ να αμαρτήσω; Με βλέπει ο Θεός!» Η γυναίκα όμως του Πετεφρή ψευδός κατηγόρησε τον Ιωσήφ ότι πήγε μαζί της με αποτέλεσμα να ρίξουν τον Ιωσήφ στη φυλακή. Εκεί ο Ιωσήφ ερμηνεύει τα όνειρα του Φαραώ και σαν αποτέλεσμα δοξάζεται και τιμάται! Έτσι μας δείχνει και εμάς παράδειγμα προς μίμηση στη ζωή μας. Επίσης η Εκκλησία μας προβάλλει την άκαρπη συκιά που ξεράθηκε εξ’ αιτίας ακριβώς αυτής της ακαρπίας της!! Και εμείς οι άνθρωποι πολλές φορές συμπεριφερόμαστε σαν τα άκαρπα δέντρα…χωρίς ουσία και έργα ΑΡΕΤΗΣ!

Μεγάλη Δευτέρα
(Το βράδυ τελείται ο Όρθρος της Μ. Τρίτης)
Την Μεγάλη Δευτέρα το βράδυ τελείται η ακολουθία του Νυμφίου ενώ η Εκκλησία, μάς υπενθυμίζει την παραβολή των Δέκα Παρθένων.  5 ήταν φρόνιμες και 5 μωρές!! Το βασικό μήνυμα της παραβολή είναι ότι το τέλος της επίγειας ζωής μας παραμένει άγνωστο. Γι αυτό χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι σε κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μας. Να βάλουμε στην άκρη τις βιοτικές μας μέριμνες «Μή μείνουμε έξω του Νυμφώνος Χριστού». Επίσης η Εκκλησία μας προβάλλει και την παραβολή των ταλάντων…κι εμείς θα πρέπει να αξιοποιήσουμε σωστά κάθε τάλαντο-χάρισμα του Θεού προς σωτηρία των ψυχών μας, προς δόξα του Θεού και διακονία των ανθρώπων.


Μεγάλη Τρίτη
(Το βράδυ τελείται ο Όρθρος της Μ. Τετάρτης)
Την Μεγάλη Τρίτη το βράδυ τελείται η ακολουθία του Νυμφίου ενώ η Εκκλησία, μάς υπενθυμίζει δύο πρόσωπα: την αμαρτωλή γυναίκα και τον Ιούδα ο οποίος από μαθητής έγινε προδότης.  Η πόρνη γυναίκα μετανοημένη έρχεται να αλείψει μύρα τα άχραντα πόδια του Χριστού μας εκδηλώνοντας έτσι την μετάνοια της. Ο Ιούδας κυριαρχημένος από την φιλαργυρία του, προδίδει τον Κύριο για 30 αργύρια!! Και εμείς με τον τρόπο της ζωής μας ΄προδώνουμε΄ τον Χριστό. Γι αυτό, ας προσεγγίσουμε με μετάνοια ειλικρινή το Χριστό…η ζωή μας να προσαρμοστεί με το θέλημά Του, όχι με το δικό μας ή το θέλημα του Κόσμου!!!


Μεγάλη Τετάρτη
(Το βράδυ τελείται ο Όρθρος της Μ. Πέμπτης)
Την Μεγάλη Τετάρτη το απόγευμα τελείται το μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου. Ο Ιερέας μας σταυρώνει με αγιασμένο λάδι το οποίο γίνεται εις ίαση ψυχής και σώματος!  Αμαρτίες μικρές τις οποίες πιθανόν να έχουμε ξεχάσει να εξομολογηθούμε συγχωρούνται – όχι όμως σοβαρά αμαρτήματα ή αμαρτίες που σκόπιμα αποκρύψαμε στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως. Επίσης μετά τελείται η ακολουθία του Νιπτήρα.

Τέσσερα γεγονότα προβάλλονται από την Αγία μας Εκκλησία:
(1)     ανάμνηση του Χριστού που έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του και με το γεγονός αυτό μας διδάσκει την ταπείνωση
(2)     ανάμνηση του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή η παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, Το Μυστήριο των Μυστηρίων
(3)     η προδοσίας του Ιούδα καθώς επίσης
(4)     η προσευχή του Κυρίου μας στον κήπο της Γεθσημανή.


Μεγάλη Πέμπτη
Την Μεγάλη Πέμπτη πρωί τελείται η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου εις ανάμνησιν του Μυστικού Δείπνου. Η κατανυκτική αυτή Θεία Λειτουργία και οι υπέροχοι ύμνοι μας ανεβάζουν στο υπερώο των Ιεροσολύμων, συνδαιτυμόνες του Θεανθρώπου Χριστού και της όλης Εκκλησίας.
Την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ τελείται η ακολουθία των Παθών, δηλαδή ο όρθρος της Μ. Παρασκευής. Σε αυτή την ακολουθία έχουμε την ανάμνηση της σύλληψης, δίκης, μαστιγώματος, χλευασμού και σταύρωσης του Χριστού.
Κατά την ακολουθία των Παθών διαβάζονται τα 12 Ευαγγέλια που εξιστορούν τα γεγονότα των Παθών και της Σταύρωσης του Κυρίου. Βλέποντας το βάθος των παθημάτων Του, να βεβαιωθούμε για μια ακόμη φορά για την παντοδυναμία και την άπειρη αγάπη Του και να δοξάσουμε το Σταυρό και το Άχραντο Πάθος Του.
«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…»

Μεγάλη Παρασκευή
Επιτάφιος
Την Μεγάλη Παρασκευή (πρωί) τελούνται οι Μεγάλες Ώρες. Κατά την ακολουθία των Μεγάλων Ωρών, σε κάθε Ώρα διαβάζεται και ένα Ευαγγέλιο που εξιστορεί τα γεγονότα της Σταύρωσης και της Ταφής του Κυρίου. 
Τι άλλο μπορεί να κάνει ο άνθρωπος, που συναισθάνεται το τι έγινε στο Γολγοθά το πρωί της Μ. Παρασκευής, από το να κλάψει συντετριμμένος, καθώς βλέπει το Λυτρωτή του «κρεμάμενον επί σταυρού» με συντροφία δύο ληστές και ένα ατέλειωτο πλήθος ανθρώπων που των κορόιδευε; Ας αναλογιστούμε το πάθος του Κυρίου και ας προσπαθήσουμε να το ακολουθήσουμε στο ελάχιστο.
Αμέσως μετά τις Ώρες τελείται ο Μέγας Εσπερινός όπου γίνεται και η Αποκαθήλωση. Την ώρα που διαβάζεται το Ευαγγέλιο βγαίνει από το Ιερό ο Ιερέας κρατώντας λευκό σεντόνι, κατεβάζει τον σταυρωμένο Χριστό από τον σταυρό, τον τυλίγει με το λευκό σεντόνι και τον βάζει πάνω στην Αγία Τράπεζα. Ο Ιερέας συμβολίζει τον Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας, που ήταν κρυφός μαθητής του Χριστού και ο οποίος μαζί με τον Νικόδημο ζήτησαν να πάρουν το σώμα του Κυρίου να το ενταφιάσουν, αφού πρώτα το άλειψαν με μύρα.
Μετά γίνεται η λιτάνευση και τοποθέτηση του επιταφίου.
Το βράδυ, τελείται ο Όρθρος του Μεγάλου Σαββάτου. Ο Κύριος κατεβαίνει στον Άδη. Τον νικά και ελευθερώνει τις ψυχές των νεκρών. Οι πιστοί ψάλλουμε μπροστά στον Επιτάφιο τα εγκώμια και καρτερούμε την Ανάσταση!

Μέγα Σάββατο
Το Μέγα Σάββατο το πρωί τελείται ο εσπερινός της μεγάλης και κοσμοσωτηρίου εορτής του Πάσχα. Η ακολουθία έχει αναστάσιμο και πανηγυρικό χαρακτήρα και αποτελεί εισαγωγή στην Ανάσταση (γι αυτό και ο λαός την ονομάζει και «πρώτη Ανάσταση»). Με πόθο ψάλλουμε το «Ανάστα ο Θεός κρίνον την γήν...». Στην πατρίδα μας συνηθίζεται και πέφτουν τα μαύρα όπως λέμε...δεν είναι όμως Ανάσταση ακόμα.

Σημειώνεται ότι το Μέγα Σάββατο είναι το μοναδικό Σάββατο του χρόνου που ΔΕΝ τρώμε λάδι. Είναι αυστηρή νηστεία!

Κυριακή του Πάσχα
Η εορτή των εορτών. Ο Κύριος, που σταυρώθηκε για εμάς, αναστήθηκε και μας έσωσε από την δουλεία του διαβόλου και της αμαρτίας. Και μας οδηγεί από το θάνατο στη ζωή. Τα μεσάνυχτα του Μ. Σαββάτου, με χαρά ψάλλουμε το «Χριστός Ανέστη» και συμμετέχουμε μέχρι τέλους στην αναστάσιμη Θεία Λειτουργία...την πιο σύντομη και πιο ωραία Θεία Λειτουργία του Χρόνου!!

Ας μην την χάσουμε αδελφοί, διότι δυστυχώς υπάρχει η κακή συνήθεια ο κόσμος μετά το Χριστός Ανέστη να φεύγει από την εκκλησία και να πηγαίνει να φάει τη σούπα και τα κόκκινα αυγά του!! Ούτε η σούπα ούτε τα αυγά θα φύγουν από τη θέση τους...μας περιμένουν. Να χάσουμε όμως την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία είναι μέγα σφάλμα!!

Καλή Ανάσταση

Τετάρτη 13 Απριλίου 2011

Μια ωραία ιστορία από τον Γέροντα Παϊσιο

Ένας ασκητής βλέποντας την αδικία πού υπάρχει στον κόσμο προσευχόταν στο Θεό και του ζητούσε να του αποκαλύψει το λόγο που δίκαιοι και ευλαβείς άνθρωποι δυστυχούν και βασανίζονται άδικα, ενώ άδικοι και αμαρτωλοί πλουτίζουν και αναπαύονται.

Ενώ προσευχόταν ο ασκητής να του αποκαλύψει ο Θεός το μυστήριο, άκουσε φωνή που του έλεγε:
- Μη ζητάς εκείνα που δε φτάνει ο νους σου και η δύναμη της γνώσης σου. Ούτε να ερευνάς τα απόκρυφα, γιατί τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος. Αλλά, επειδή ζήτησες να μάθεις, κατέβα στον κόσμο και κάθισε σ' ένα μέρος και πρόσεχε αυτά που θα δεις, για να καταλάβεις από τη μικρή αυτή δοκιμή, ένα μικρό μέρος από τις κρίσεις του Θεού.

Θα γνωρίσεις τότε άτι είναι ανεξερεύνητη και ανεξιχνίαστη η προνοητική διακυβέρνηση του Θεού για όλα.
Ο γέροντας, όταν τ' άκουσε αυτά, κατέβηκε με πολλή προσοχή στον κόσμο κι έφτασε σ' ένα λιβάδι που το διέσχιζε ένας πολυσύχναστος δρόμος. Εκεί κοντά ήταν μία βρύση κι ένα γέρικο δέντρο, στην κουφάλα του οποίου μπήκε ο γέροντας και κρύφτηκε καλά.
Μετά από λίγο πέρασε ένας πλούσιος πάνω στο άλογό του. Σταμάτησε για λίγο στη βρύση, για να πιει νερό και να ξεκουραστεί.
Αφού ξεδίψασε, έβγαλε από την τσέπη του ένα πουγκί με εκατό φλουριά και τα μετρούσε. Όταν τελείωσε το μέτρημα, θέλησε πάλι να τα βάλει στη θέση τους.
Χωρίς όμως να το καταλάβει, το πουγκί έπεσε στα χόρτα. Έφαγε, ξεκουράστηκε, κοιμήθηκε και μετά καβαλίκεψε το άλογο κι έφυγε χωρίς ν' αντιληφθεί τίποτα για τα φλουριά.

Μετά από λίγο ήρθε άλλος περαστικός στη βρύση, βρήκε το πουγκί με τα φλουριά, το πήρε κι έφυγε τρέχοντας μέσ' απ' τα χωράφια. Πέρασε λίγη ώρα και φάνηκε άλλος περαστικός. Κουρασμένος, όπως ήταν, σταμάτησε κι αυτός στη βρύση, πήρε λίγο νεράκι, έβγαλε και λίγο ψωμάκι από ένα μαντήλι και κάθισε να φάει.
Την ώρα, που ο φτωχός εκείνος έτρωγε, φάνηκε ο πλούσιος καβαλάρης εξαγριωμένος, με αλλοιωμένο το πρόσωπο από οργή, και όρμισε επάνω του. Με θυμό φώναζε να του δώσει τα φλουριά του. Ο φτωχός, μη έχοντας ιδέα για τα φλουριά, διαβεβαίωνε με όρκους πως δεν είδε τέτοιο πράγμα. Εκείνος όμως, όπως ήταν θυμωμένος, άρχισε να τον δέρνει και να τον χτυπά, μέχρι που τον θανάτωσε. Έψαξε μετά όλα τα ρούχα του φτωχού, δεν βρήκε τίποτα και έφυγε λυπημένος.

Ο γέροντας εκείνος τα έβλεπε όλα αυτά μέσα απ' την κουφάλα και θαύμαζε.
Λυπόταν πολύ κι έκλαιγε για τον άδικο φόνο που είδε και προσευχόμενος στον Κύριο, έλεγε:
- Κύριε, τι σημαίνει αυτό το θέλημά Σου; Γνώρισε μου, Σε παρακαλώ, πώς υπομένει η αγαθότητα Σου τέτοια αδικία. ?λλος έχασε τα φλουριά, άλλος τα βρήκε κι άλλος άδικα φονεύθηκε!
Ενώ ο γέροντας προσευχόταν με δάκρυα, κατέβηκε ο ?γγελος Κυρίου και του
είπε:
- Μη λυπάσαι, γέροντα, ούτε να σου κακοφαίνεται και να νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται τάχα χωρίς θέλημα Θεού. Αλλά άπ' αυτά πού συμβαίνουν, άλλα γίνονται κατά παραχώρηση, άλλα για παίδευση κι άλλα κατά οικονομία. ?κουσε λοιπόν:
Αυτός που έχασε τα φλουριά είναι γείτονας εκείνου που τα βρήκε. Ο τελευταίος είχε ένα περιβόλι αξίας εκατό φλουριών. Ο πλούσιος, επειδή ήταν πλεονέκτης, τον εξανάγκασε να του το δώσει για πενήντα φλουριά. Ο φτωχός εκείνος, μη έχοντας τι να κάνει, παρακαλούσε το Θεό να κάνει την εκδίκηση.

Γι' αυτό και οικονόμησε ο Θεός και του τα έδωσε διπλά.
Εκείνος, πάλι, ο φτωχός, ο κουρασμένος, που δεν βρήκε τίποτα και φονεύτηκε άδικα, είχε κάνει μια φορά φόνο. Μετανόησε όμως ειλικρινά και σ' όλη την υπόλοιπη ζωή του τα έργα του ήταν χριστιανικά και θεάρεστα. Διαρκώς παρακαλούσε το Θεό να τον συγχωρέσει για το φόνο που διέπραξε και συνήθιζε να λέει: «Θεέ μου, τέτοιο θάνατο πού έδωσα, ίδιο να μου δώσεις!». Βέβαια, ο Κύριός μας τον είχε συγχωρέσει από την πρώτη στιγμή πού εκδήλωσε τη μετάνοιά του.

Συγκινήθηκε όμως ιδιαίτερα από το φιλότιμο του παιδιού του, το οποίο όχι μόνο φρόντιζε για την τήρηση των εντολών του, αλλά ήθελε και να πληρώσει για το παλιό του φταίξιμο. Έτσι δεν του χάλασε το χατίρι, επέτρεψε να πεθάνει με βίαιο τρόπο - όπως του το είχε ζητήσει - και το πήρε κοντά Του, χαρίζοντας του μάλιστα και λαμπρό στεφάνι γι' αυτό του το φιλότιμο!
Ο άλλος, τέλος, ο πλεονέκτης, που έχασε τα φλουριά κι έκανε το φόνο, θα κολαζόταν για την πλεονεξία και τη φιλαργυρία του. Το άφησε λοιπόν ο Θεός να πέσει στο αμάρτημα του φόνου για να πονέσει η ψυχή του και να έρθει σε μετάνοια. Με την αφορμή αυτή αφήνει τώρα τον κόσμο και πάει να γίνει καλόγερος!

»Λοιπόν, πού, σε ποια περίπτωση, βλέπεις να ήταν άδικος ή σκληρός και άπονος ο Θεός; Γι' αυτό στο εξής να μην πολυεξετάζεις τις κρίσεις του Θεού, γιατί Εκείνος τις κάνει δίκαια και όπως ξέρει, ενώ εσύ τις περνάς για άδικες.
Γνώριζε επίσης ότι και πολλά άλλα γίνονται στον κόσμο με το θέλημα του Θεού για λόγους που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν. Κι έτσι το σωστό είναι να λέει ο καθένας: «Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.» (Ψαλμ. ΡΙΗ, 137).

Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης

 

Δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται.............

Η πιο κάτω ιστορία λέχθηκε από τον πάτερ Νεκτάριο Βιτάλη από το Λαύριο σε μια καρκινοπαθή για να την εμψυχώσει και συνάμα να την παρηγορήσει.
«Κάποτε είχαν κατέβει στη Γη δύο άγγελοι με ανθρώπινες μορφές. Περπατούσανε για ώρες και τους έπιασε η νύκτα, οπότε έπρεπε να βρουν ένα κατάλυμα για να περάσουν τη νύκτα και το πρωί να συνεχίσουν την οδοιπορία τους. Κτύπησαν την πόρτα σ’ ένα σπίτι και τους άνοιξε κάποιος κύριος που φάνηκε στη συνέχεια ότι ήτανε πλούσιος, όχι όμως και στην καρδιά. Τους πέταξε σ’ ένα υπόγειο και τους έδωσε ένα κομμάτι ξερό ψωμί να φάνε. Το πρωί που ξύπνησαν ο άγγελος με το ανώτερο αξίωμα είδε μια τρύπα σ ένα τοίχο του σπιτιού του πλουσίου κυρίου και την έκλεισε. Συνεχίσανε την οδοιπορία τους και όταν βράδιασε πάλι κτύπησαν την πόρτα σ’ ένα σπίτι από το οποίο είχε ανοίξει ένας φτωχός βιοπαλαιστής. Τους περιποιήθηκε άψογα, μέχρι και που τους έδωσε το κρεβάτι του να κοιμηθούν οι «παράξενοι» επισκέπτες και αυτός με τη γυναίκα του κοιμήθηκαν στο πάτωμα. Όταν ξύπνησαν το πρωί είδαν το φτωχό άνθρωπο με τη γυναίκα του να κλαίνε που ψόφησε η αγελάδα τους η οποία τους έδινε γάλα. Τότε ο κατώτερος στο αξίωμα άγγελος ρώτησε τον ανώτερο γεμάτος απορία γιατί ενώ ο πλούσιος κύριος δεν τους συμπεριφέρθηκε καθόλου καλά του είχε κλείσει την τρύπα επάνω στον τοίχο και του φτωχού οικογενειάρχη άφησε την αγελάδα του να ψοφήσει που τόσο πολύ την είχε ανάγκη. Τότε ο ανώτερος άγγελος του απάντησε ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ. Στην περίπτωση του πλούσιου ανθρώπου, η τρύπα που έκλεισε ο άγγελος ήταν γεμάτη χρήματα αλλά του την έκλεισε να μην τα βρει γιατί δεν του άξιζε. Ενώ στην περίπτωση του φτωχούλη, ο Θεός θα έπαιρνε τη γυναίκα του και ο άγγελος Τον παρακάλεσε να του πάρει την αγελάδα αντί τη σύζυγο. Και ο Θεός εισάκουσε την παράκληση του αγγέλου. 

ΥΓ: Πληροφοριακά ο π. Νεκτάριος Βιτάλης θεραπεύθηκε θαυματουργικά από τον Άγιο